ZYGMUNT FIKSIŃSKI (1898-1970)

URODZONY: 10 lipca 1898 r. w Poznaniu. Syn Bolesława i Anny Marii (z d. Knoska).
ZMARŁY: 14 stycznia 1970 r. w Szczecinie.
RODZINA: Żona Elżbieta (z d. Langner, ślub 20 maja 1928 r.). Córki Halina Klejber (z d. Fiksińska, ur. 16 grudnia 1929 r., zmarła 8 maja 2013 r.) i Melitta (Melita, ur. 17 sierpnia 1917 r.).
POCHÓWEK: Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 9F rz. 9 gr. 3) razem z córką Haliną.
ODZNACZENIA: Wielkopolski Krzyż Powstańczy (1957).

Powstanie Wielkopolskie

Przed powstaniem należał do Polskiej Organizacji Wojskowej zaboru pruskiego oraz Klubu Sportowego „Unia”. Brał udział w przygotowaniach do Powstania Wielkopolskiego.

Od 27 grudnia 1918 r., jako ochotnik przy oswobodzeniu Poznania, a następnie brał udział w bojach Frontu Północnego pod Żninem, Szubinem i Nakłem (do drugiej połowy lutego 1919 r.). Wstąpił do 1. Pułku Ułanów Wielkopolskich – służbę pełnił w szpitalach wojskowych (m.in. Lesznie, Szczypiorno, Wągrowiec) i był ich organizatorem. Został awansowany do stopnia starszego szeregowego.

II Rzeczypospolita Polska

Po Powstaniu Wielkopolskim brał udział w walkach na Wołyniu oraz pod Warszawą (1919-1920). Zdemobilizowany został 22 lipca 1921 r. w 7. Kompanii Sanitarnej. Do Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914-1919 wstąpił 28 stycznia 1931 r. Należał też do Chóru Męskiego „Hasło” w Poznaniu.

II wojna światowa

W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracji w Jarocinie (organizacja „Dla Ciebie Polsko”). Został zatrzymany w 1942 r. i przebywał w obozie w Forcie Poznań nr 5, a następnie został osadzony w więzieniach: Drezno, Zwickau, Wrocław.

Został skazany przez Sondergericht w Poznaniu na 2 lata i 6 miesięcy więzienia za zdradę główną – przygotowywanie zdrady stanu. Po otrzymaniu wyroku trafił do więzienia w Sztumie. Po pół roku został więźniem-dentystą. Potem został przeniesiony do Stutthof i Illensburga (1944), a ostatecznie do Kloetze, gdzie w 1945 r. został uwolniony przez wojska amerykańskie. Tam przez pewien czas pozostał w Polskim Obozie Cywilnym Empelde-Hannover.

Po zakończeniu II wojny światowej

Na ziemiach odzyskanych od lipca 1947 r. Pracował w przychodni dentystycznej w Nowym Warpnie i w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie. Pracował społecznie.